RENEWED

Thrown in the sea she reached the ocean bed.

Fish ate her flesh, only her skeleton remained...

Movement came - no one knew where from.

Light travelled deep, reflecting on her bone.

There she was found - soaked and cold.

Was this the old prayer finally told?

The prayer made the currents move

And salt felt tougher on her wound.

Oh how it hurt! - Just for a while.

The currents carried her afar.

And pain was washed away with might

Day by day and night by night.

Carried afar under frothy waters

Meeting new creatures, escaping sorters

Befriending walruses and crustaceans

Somedays with trust and

Somenights with petulance

Until she found herself within a river 

made from saltless tears, reflecting like a mirror.

There all residues she let go away

freeing herself from her heavy weight.

And here you witness as she rose

Out of the water

Refreshed, restored.

With glowing skin, strong hair, clear eyes, 

a drumming heart and the gap between her thighs.

And all the blessings a woman needs 

to shine and walk the way she lives.

Konstantza

(Inspired by the story of the "Skeleton Woman")

Photo by P. K.

Homesick

What I miss most from home is the fresh and humid essence of the nights. The full breath of blossomed jasmine and sea-salt in the air... 

I imagine myself walking down with friends this moist road with gardens over-flooded by jasmine on the one side, and the sea on the other side, blue and wild reflecting (with) the moon...

In the day she has taken in her embrace many of us in...

Everyday, she teach us to be weightless, to flow, to trust. 

Now is the time for her to rest. To wash away signs of intrusion. To become a virgin goddess once again. The moon enlightens her way to this. Like an unfolding whisper from woman to woman.


We are now reaching the tsipouradiko. We will meet more loved faces there. Laughter and warmth will come to us in abundance. Chats and chants will widen mind and heart until all the veils have fallen and we meet again in the same embrace.

This is our time for vine-philosophies, mezedes and wine. 

Spirit, Flesh and Blood are the teachers of the knights of flying and grounding. 

This is our time for illumination. 

We will be free 

by nature...

Χιόνι

Και όπως έπεσε το χιόνι, σκέπασε την εξουθενωμένη από το χειμώνα γή. Την γέμισε αθωότητα και τα παιδιά γλύστρησαν πάνω στο χιόνι να την γευθούν, να την γιορτάσουν κι έπειτα ξεκίνησαν να φτιάχνουν φοβερές φιγούρες ως ανάμνηση. "Να ο χιονάνρωπος!" είπαν κι ένα κοράκι πέταξε πάνω από το κεφάλι τους.

Να ο χιονάνθρωπος που στέκεται και λιώνει τώρα στις πρώτες ακτίνες του ήλιου.
Με την κοιλιά του να γουργουρίζει από πείνα για σάρκα και ψυχή.

Music will always find its way straight to the heart.

Οι περιπέτειες ενός ‘εναλλακτικού’ τουρίστα...

Οι περιπέτειες ενός ‘εναλλακτικού’ τουρίστα...
Λήβινγκ γουήδ γιού ην Λόντον


Αναχώρηση από το αεροδρόμιο “Ελευθέριος Βενιζέλος”
12:36
Άφιξη στο αεροδρόμιο Λούτον της Αγγλικής πρωτεύουσας
Μεταφορά με τρένο στον σταθμό Βικτώρια του Λονδίνου.
Συνάντηση με ομογενή φοιτητή μετανάστη και μεταφορά με υπόγειο, επίγειο και απόγειο σιδηρόδρομο.
Γεύμα Κολοκύθια με σπαγέτι
Βόλτα στην πόλη και επίσκεψη στην κατηλημμένη οικία της ανερχόμενης καλλιτεχνικής ομάδας, Δε Ουμπλιγιέτ Αρτχάουζ (http://theoubliette.co.uk).

Γνωριμία με τον χώρο, τα έργα, τους καλλιτέχνες και τα σούσι στο ψυγείο τους.
Κατούρημα στην τουαλέτα τους υπό το ρομαντικό φώς των κεριών.
Αναχώρηση για βόλτα με τα Ρήκσω- καρότσα με ποδήλατο.

Δοκιμή ποδήλατου με καρότσα.
Δοκιμή ποδήλατου με καρότα, κρέας και μηνσντ πάηζ και σάντουητς και μπισκότα με τζίντερ και παγωτα και ότι τραβάει η θέληση σου και χωράνε πα στην καρότσα από τα σκουπίδια γνωστής αλυσίδας σουπερ-μαρκετ (Για να μαθαίνουν και μερικοί που προτιμούν ακόμα τα ΝΕΤΤΟ’ζ), τούρ στην πόλη με τρελό σασπένς, χουφτώματα στον σέξυ κώλο του οδηγού και ξεναγού μας και πότηρια με κρασί να αλλάζουν χέρια και καρότσες, με τραγούδια, μουσικές και σπανιότατα κλαξόνζ.

Επιστροφή στο σπίτι. κατανάλωση, τσάι και ξεκούραση.

Ξύπνημα με Τσώσερ και Κάντενμπέρη τέηλζ, ποζάρισμα, ηδονοβλεψία και ζωγραφική.

Επίσκεψη στην ΤΑΤΕ ΜΟΔΕΡΝ γιατί πρέπει όπως και δήποτέ!

Πρώτο τραπέζι πίστα για να δούμε τον Τζουντ Λω και την ‘πως τη λένεεε-κοίτα να δείς ρε γαμώτο...πάλι κόλλησα..’

Α να βόλτα και στην Κόβεντ Γκάρντεν έτσι όπως δεν την είδες ποτέ!
Μαγαζί κρυμμένο με αργιλέδες και μαξιλάρες για πασάδες, που θα κάνουν και τον χειρότερο πολέμιο της παιδεραστίας να αναφωνήσει “έλα εδώ γιουσουφάκι μου!”.

Μιλώντας για ερωτικές παρεκκλίσεις επίσκεψη σε φετιχιστική σενσουάλ μπουτίκ για πρώτης ποιότητας πορσελάνινους δονητές, μεταξωτα νεγκλιζέ και αλογοουρές (όχι αυτές στο κεφάλι- τις άλλες).

Εδώ να δείς βιβλιοθήκη. Τί Μαρκήσιος ντε Σαντ. τί Ταντρα μες στη Μάντρα και Σέντρα γκώλζ... Ό, τι θες και δε θες να θες!

Δύση στο πανεμορφο πάρκο με τους μάυρους κύκνους, τους παμπόνηρους σκίουρους και τις κακιασμένες ζηλιάρες πάπιες και ευκαιρία για φωτογραφίες, που θα δείξεις σε μπαμπά και μαμά από το ταξίδι για να τους πείς πως πέρασες.


Κάμντεν για να ανοίξει το μάτι σου ή να γουρλώσει καλύτερα...

Οι κήποι της Βαβυλώνας ολάνθιστοι, κρεμαστοί και σε άλλες πόζες.
Τα Σόδομα και τα Γόμορα με τις 120 μέρες συμπικνωμένες σε 2 ωρίτσες.
-Καλά ΥΠΕΡΒΆΛΛΕΙΣ ΤΏΡΑ...
-ναι καλά οκ μόνο τις πρώτες 20.


CINE-HI-ZETE

Καύλες

Μια γυναίκα στα 25 της χρόνια είναι σαν τον 16 χρονο άντρα.

Θέλει να γαμάει, να γαμιέται, να χύνει και να ρέει και να πάλλεται όλο το σύμπαν.. μέσα, έξω,γύρω!

Καύλες. Κύματα στα χρώματα όλου του οπτικού φάσματος.

Σαν ένα ουράνιο τόξο, που ανακλάται στους χυμούς της.

Μέσα στο στήθος της ξερνάει η αντλία αίμα και στους αγκώνες και στα γόνατα στέλνει... να τεντώνεται και να λυγίζει και η σάρκα της να ανασηκώνεται προς τα έξω, στα ακροδάχτυλα σπίρτα αναμένα να αναζητούν φωτιά να δέσουν, να τυλιχθούν, να συμπλακούν.

Μες στην κοιλιά της κενό κενό κενό.

Και η μήτρα της να πάλλεται από λαχτάρα!

Μια καυλωμένη γυναίκα.

Καυλωμένο σώμα με καυλωμένη ψυχή!

Να γλιστρήσεις μέσα της αργά και αποφασιστικά, σα να μπαίνεις σε θάλασσα γαλήνια.

Και να πλατσουρίσεις.

Παίξε με παπάκια, με κορδέλες, με κεριά και αρώματα.

Με τον ιδρώτα σου τον αλμυρό στο σώμα της μέσα.

Στην σκιερές πτυχώσεις του υγρού της στόματος, τα φουσκωμένα χείλια της δοκίμασε.

Ω μα τί ταξίδι αστρικό σου υπόσχεται...

Θεία Φώτηση

Είμεθα θύματα του transference και του counter-transference!
Η παράνοια σε όλο της το μεγαλείο!

Anima

Sometimes I make you flow and smooth your senses.
Sometimes I drag you into whirlpools and drown you.
I am the spiral of your spirit.
Sometimes I lift you up to the heavens
and make you light and shiny,
sometimes I make you unfold
and float like a feather,
yet others I fold you back
and press you down to the bottoms of hell.

I'm moving eternally this way round.
Passing from the balance point,
yet never stuck there.
And that is because
I know that it would be
unbearably boring for you, my love.
I am your fairy, your heart and your pure soul
and then I transform to your daemons,
your fears, your aggression and gross.
I can be chased and I certainly can chase you.
Chase me to find my beauty
and challenge your braveness to face my anger.

(Combination of Laban's Analysis of Movement and Jung's theory-anima)

Μία κάψουλα πριν το πρωινό και μία πριν πέσεις για ύπνο

Ο πολύς ο έρωτας ματάκια μου είναι σαν το πολυλατρεμένο τραγούδι.
Το συναίσθημα είναι πυκνό, βράζει και αγκομαχά να βγεί!
Να αναπνεύσει, να σκορπιστεί και να ηρεμήσει λίγο το καημένο το στήθος...
Στον δρόμο προς τα πάνω σου σφίγγει το λαιμό.
Πνίγεται η φωνή σου!
Γι' αυτό, το αποτέλεσμα είναι μια παραφωνία...
και ο μόνος που το 'φχαριστιέται είσαι εσύ ο ίδιος.

Space

Χώρος. Υλικός και άυλος.
Άψυχος και έμψυχος.
Λίγα αντικείμενα που σε καθρεφτίζουν.
Πιάνουν πραγματικό χώρο.
Πιάνουν χώρο μέσα.
Συχνά όχι του ίδιου μεγέθους.
Κένος χώρος έξω, μια μυρωδιά ίσως..
γεμάτος χώρος μέσα.

Σύμβολα. Αναμνήσεις.
Συνδέσεις. Στιγμές.
Δάση-στρέμματα μέσα σου.
Απ'έξω ένα φύλλο κίτρινο.

Μια φωτογραφία από τα δυό σου χρόνια για την αγνότητα.
Ένα κολιέ με τον Καραγκιόζη για να μη ξεχνάς την αξία του σαχλαμαρίζειν.
Ένα άρωμα με το οποίο γεμίσατε στιγμές και αγαπημένους.
Μια σατεν κορδέλα για το ρομαντισμό.
Μια γόβα για τη θηλυκότητα.
Μια παρτιτούρα για τα όνειρά.
Μιά ζωγραφιά της καρδιάς.
Ένα κοκκοράκι για την δημιουργικότητα και την αναγέννηση.
Ένα δέντρο με ρίζες και κλαδιά για το προσωπικό ταξίδι.
Ένα κοχύλι φυλαχτό από την εφτάχρονη νεράϊδα κι
ένα λευκό χαρτί για το μέλλον.

Τα μαζεύεις σε μια βαλίτσα, στριμώχνεσαι και ταξιδεύεις μαζί τους.
Όπου τα αραδιάζεις.. σπίτι.
Ο χώρος στην καρδια φίλων και αγαπημένων.
Ο χώρος μέσα σου για να ηρεμείς, να σκέφτεσαι,
να ονειρεύεσαι, να δημιουργείς.
Θέλεις ο χώρος να μην είναι πολύ γεμάτος
για να αναπνέεις, να εκφράζεσαι.
Θέλεις ο χώρος να μην είναι πολύ άδειος
για να μην ακούς μες στην ψύχρα μόνο την ηχώ σου.

***

Η απόσταση που κρατάνε ανάμεσά τους οι άνθρωποι.
Ο χώρος που χρειάζεται κάποιος γύρω του για να νιώθει ασφαλής.
Τα πρόσωπα που περιπλανούνται στο χώρο αυτό.
Τα έντονα σημάδια τους, οι μαύρες τρύπες, τα σκουπίδια
ή τα λουλούδια που άφησαν.
Ποιοί χώροι χτίστηκαν από κοινού;
Ποιοί μπλέχτηκαν σαν ήταν πάντα ταιριαστοί;
Ποιοί έμειναν γκρεμισμένα ερειπια;
Ποιοί ανακαινίζονται στις λευκές εποχές, ποιοί στις μαύρες,
ποιοί στις γκρίζες;

Fragments

Από αυτό που δε ξεχάστηκε σήμερα, αφού...

Χθες ήταν ανακάλυψη.

Χθες ήταν πέτρα, που τη σήκωσες και είδες τι κρύβει από κάτω.
Ούτε που το είχες φανταστεί πριν.
Χθες κοίταξες στα μάτια το φόβο και του χαμογέλασες.
Χθες είδες πως τα λάθη μας είναι χαριτωμένα, όταν γλυκά κοιτάμε
τα λάθη των αγαπημένων.
Χθες είδες πως τα λάθη μας είναι ψίχουλα,
όταν δε νιώθουμε μόνοι.
Χθες μετά από αυτά τόλμησες να σκεφτείς πως είσαι μόνος και
τα λάθη σου ψίχουλα.

***

Χθες ήταν μύθος.

Ένα σύγχρονο παραμύθι ή ένα κλασικό παιδικό παραμύθι.
Μια ιστορία ανάμεσα στο ρομαντικό και στο ρεαλιστικό.
Ανάμεσα σε μεσαιωνικά κάστρα και στον υπόγειο σιδηρόδρομο μιας μητρόπολης.

Για τους ήρωες που αντιμετώπισαν τους δράκους και ξέφυγαν από τις ύπουλες γοργόνες.
Για τους ήρωες που έγιναν δράκοι και γοργόνες ή...γάιδαροι.
Για τους ήρωες που βυθίστηκαν στο σκοτάδι μιας βροχερής και κρύας μέρας
σε μια σύγχρονη πόλη με κτίρια που πληγώνουν τον ουρανό
και την έβγαλαν καθαρή.
Για τους ήρωες που έβαλαν στην άκρη μονόκερους και φτερά
για να γίνουν απλοί παρατηρητές.
Για τους ήρωες που είδαν την πριγκήπισσα να σώζεται μόνη της
και τη θλίψη να μετουσιώνεται σε διαμάντια.


...Και η άγρια βροχή μέσα στο δάσος ξύπνησε
το συντριβάνι εντός και μια κραυγή
μια ανατριχίλα
έκανε το σύννεφο
να ασπρίσει από το φόβο του...

***

Χθες ήταν φεγγάρι.

Δεν ήταν φεγγάρι.
Ήταν κατάσκοπος.
Μάτι.
Σειρές δαχτυλιδιών γύρω του
Τιρκουάζ, κόκκινο, καφέ, μπλέ
και στο κέντρο μια πληθωρική χλωμή κόρη
με πεντακάθαρα νερά στο φουστάνι της.

*** *** ***

Προχθές ήταν αγάπη.

Δεν ήταν άγγιγμα.
Ήταν βουτιά σε βαθιά νερά.
Ήταν ταξίδι.
Ήταν ποτάμι και πλατάνια.
Ήταν χώμα και ουρανός.
Ήταν μυρωδιά από φθινόπωρο και άνοιξη.
Ήταν πόνος υπαρξιακός και ηδονή γλυκιά.
Ζευγάρια χέρια και οδηγοί.
Καράβι έρμαιο όλη τη νύχτα στον καιρό με τα πανιά του τέντα
Και ήλιος ζεστός στο στήθος να ανατέλει.

***

Προχθές ήταν οργασμός.

Δεν ήταν χορός.
Ήταν τρελός.
Ήταν νύμφη.
Ήταν σύντροφος και θεά.
Το προσωπικό με το συλλογικό πάλλονταν στο χώρο.
Ελεύθερη έκφραση - ανάγκη για μίμηση καμιά.
Η συνταγή ισορροπίας μυστική.
Ήταν φωτιά και λάβρα, ήταν δώσε και πάρε
...ή απλά μια νέα φύτρα από κρεμμύδι...