Χαϊκού

Του έρωτα το γιλέκο - όχι το παλτό - ονομάζεται λαχτάρα. Μα εγώ γυμνό σ´αγάπησα.

knock-knock... (Incubating)

Μέσα από τις πρώτες μέρες του Νοέμβρη,
μέσα από κύτταρα, ζώα, πνεύματα κι ανθρώπους
οι 'Κούφιοι άνθρωποι' του Έλλιοτ
μου χτύπησαν την πόρτα.
Μα εγώ θα περιμένω·
Στη σκιά δίπλα στην πόρτα
Να αφεθώ.
Να αφουγκραστώ πρώτα.
Mετά θα ανοίξω.


-----------------------------------------------------------------------



Τ.Σ. Έλλιοτ - Οι Κούφιοι Άνθρωποι (απόσπασμα)
(Μεταφραση: Γιώργος Σεφέρης)

...Ανάμεσα στη σύλληψη
Και στη δημιουργία
Ανάμεσα στη συγκίνηση
Και στην ανταπόκριση
Η Σκιά πέφτει

Είναι η ζωή μακριά πολύ

Ανάμεσα στον πόθο
Και στον σπασμό
Ανάμεσα στη δύναμη
Και στην υπάρξη
Ανάμεσα στην ουσία
Και στην κάθοδο
Η Σκιά πέφτει...


-----------------------------------------------------------------------


TS Elliot - The Hollow Men

...Between the conception
And the creation
Between the emotion
And the response
Falls the Shadow

Life is very long

Between the desire
And the spasm
Between the potency
And the existence
Between the essence
And the descent
Falls the Shadow...

Πατρίδα μου γλυκιά

Ότι κι αν λένε - Εσύ κρατάς ψυχή κι ελπίδα ζωντανά.

Εσένα η θέση σου είναι πάντα στον ήλιο.

Σπίτι μου, μάνα μου φως, ζωή μου κι έρωτά μου

Ξέχασα το μυαλό μου...Τα υλικά "αγαθά" και τις ψεύτικες ανάγκες.
Μέσα στη γλύκα, την αγάπη και την πρόωρη νοσταλγία, αγαπημένη μου! Στους καταρράκτες σου ξέχασα ποιά είμαι κι αν υπάρχω. Τον ήλιο μέσα από τα φύλλα των πλατάνων σου ήπια και ξέχασα άλλη δίψα και άλλη πείνα- χορτάτο το σώμα μου- σώμα σου έγινα. Πάνω στο βράχο σαν χυνόμουν σα τα δέντρα σου ένιωθα. Σπούδαζα πως στην αγριάδα του νερού και του αγέρα σου επιβιώνουν. Σα νερό τα πόδια μου στα βράχια σου κόλλαγαν και δεν έπεφτα, σαν πηδούσα εδώ και εκεί μες το σαλόνι σου.
Και εκεί ψηλά ο κύκνος κι ο δράκος να σεριανίζουν. Οι δυό όψεις σου, η αγνότητα κι ο πόθος. Αθώα κι λάγνα μαζί, αυθεντικά σα τα ζωάκια. Στον ουρανό δεν υπάρχει βλασφημία. Κι ήμουν δική σου ολότελα στην πηγή σαν μ' έπινες.

Παίρνω Αγάπη μαζί μου, τις προσδοκίες μου προχθές σε ένα φύλλο τις έδεσα και έπεσαν κάτω από τον καταρράκτη.

Ο λύκος σε αφήνει να πάρεις το δρόμο σου και φυλάει την αίσθησή σου τρυφερά στην καρδιά. Αφού κι αν κοκκινίσεις δε θα φανεί τώρα το καλοκαίρι θα σου το πω: Στο φως των ματιών σου ακτινοβολεί η γλύκα του κόσμου. Μη φοβάσαι τίποτα μάνα μου, η αγάπη είναι παντού και πάντα.

...

Κι είσαι τόσο όμορφη σαν σε αφήνω τώρα. Στο μπλέ των άκρων σου σκεπάζει ασήμια ο ήλιος τα φιλιά του. Στις κορυφές των στήθων σου, μέλι-καρπούζι προσφορά, κέρασμα αφθονίας. Και στη φωτιά σου ακόμη άγρια καλλονή λυσσασμένη πετάς τα μαύρα πέπλα σου με το άρωμα των κέδρων και της ελιάς να μας ζαλίζεις. Σαγήνη εσύ και μάνα μου. Ένα μαζί σου είμαι στη νύχτα και στη μέρα σου. Από την ίδια λάσπη και νερό το σώμα και το πνεύμα, φως και αναπνοή μου. Στο αίμα σου μέσα με τους πόνους σου πονώ, όταν το πράσινο σου το χλευάζουν. Μα κι ο Καραγκιόζης σού κι αν γίνεται καπεταναίος, εγώ θα κραίω αχαλίνωτη πως είσαι.
Γειά σου μανούλα μου ζεστή κι αγαπημένη και θα ανταμώσουμε σιμά και πάλι.

She must be the mermaid who took king Neptune for a ride II

She said, "I'm here on a shore leave,"
Though we were miles at sea.
I pointed out this detail
And forced her to agree, 
Saying, "You must be the mermaid
Who took King Neptune for a ride."
And she smiled at me so sweetly
That my anger straightway died.
A Whiter Shade of Pale, Procol Harum

Father Neptune adopted me, along with the Minotaur. My two foster fathers appeared in my dreams. It must be true. A monster and a god protect me under the wildest sea and through the darkest maze.

I just don't want to go back to shore. I feel homesick - yet again.
Only this time...
I know where home is.

Wings of ...Anticipation

Anticipation
     Ignites
        Imagination
                Feeds
                      Expectations
                                  Leed to
                                      Disappointment.

                                               But, ...

                                      Disappointment
                                Reveals
                      Idealization
                  Loses over
              Truth
             is
      Love
    is 
All

A letter like a prayer - Γράμμα σαν προσευχή

My dear friends and family,

Europe is not just about the Euro and the euros. It is about human rights. It is about solidarity. It is about acceptance and lack of discrimination... Owing some money should always be tolerable. Countries owe money to each other and to banks. Having a civil war within one nation is not tolerable. Committing crimes against humanity should not be accepted. If we don't get kicked out for the money, we will soon get kicked out for breaching our agreement to the European Court of Human Rights.

Everybody should know what is happening in Greece.
We need to accept that we struggle to handle this problem and ask for help from Europe. This is not just our problem. We need a strong welfare and health system and we need honest and not racist police to cope with the economical depression and the continuous waves of immigration towards our country. We do not need fists against each other, we do not need blood shed on the streets.

I feel so ashamed that Golden Dawn is in the parliament. All of them have been accused for violent crimes in the past and never got punished. Is this Justice?

I go to bed with a heavy heart... Let tomorrow be a new day and the bright sun to shed its light around and within people for all of us to see without veils the one and only truth.

Love.
 

Chimaikon

Tis dikaiosynis ilie noite (Sun of Justice) 1964

Music: Mikis Theodorakis, Poetry: Odysseas Elytis, 

Singing: Grigoris Mpithikotsis

    

Noetic Sun of Justice,

and oh you glorifying myrtle 

I implore you not

not to forget my country! 

Eagle-shaped has tall mountains 

the vines in ranks on the volcanoes' flanks

and the houses whiter

in the neighbourhood of the azure.

(If touches Asia from one side

It leans to Europe a slight

See her standing in Ether

and in the Sea, alone.)

My bitter hands with the Thunder 

I am turning them back before the Time,

I am calling my old friends forth

with threats and with blood!

(But all the blood has dried and shaded

Oh, and the threats quarried

and between one another

the wind blows against!)

----------------------------------------------------------------------

Αγαπητοί φίλοι και οικογένεια,

Η Ευρώπη δεν είναι μόνο για το Εuro και τα ευρώ. Διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Προασπίζεται με αλληλεγγύη. Διακηρύττει  την αποδοχή της διαφορετικότητας μας και καταδικάζει να γίνονται διακρίσεις στο όνομα φυλετικών, θρησκευτικών, ηλικιακών διαφορών και της σεξουαλικής προτίμησης... 

Να χρωστάμε χρήματα πρέπει πάντα να είναι ανεκτό. Οι χώρες έτσι λειτουργούν - καλώς ή κακώς - οφειλόμενες χρήματα η μία από την άλλη και από τις τράπεζες. 

Να ζούμε έναν εμφύλιο πόλεμο μέσα στο έθνος μας όμως δεν είναι ανεκτό. Η διάπραξη εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας δεν είναι αποδεκτή. Αν δεν μας αποκλίσουν από την Ευρώπη για τα χρήματα, σύντομα θα διώξουν για τις συνεχείς παραβίασης της συμφωνίας μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Όλοι πρέπει να γνωρίζουν τι συμβαίνει στην Ελλάδα.

Πρέπει να δεχθούμε ότι δυσκολευόμαστε για να χειριστούμε το πρόβλημα της μαζικής μετανάστευσης και να ζητήσουμε βοήθεια από την Ευρώπη. Δεν είναι μόνο δικό μας πρόβλημα. Χρειαζόμαστε ισχυρή πρόνοια και αειθαλές σύστημα υγείας  και ακόμη αστυνόμευση ειλικρινή, δίκαιη και ισότιμη, χωρίς διακρίσεις με σεβασμό στα δικαιώματα των ανθρώπων για να αντιμετωπίσουμε την οικονομική ύφεση και τα συνεχή κύματα της μετανάστευσης που ξεβράζουν ανθρώπινες ψυχές και σώματα προς την ακτή μας. Δεν χρειαζόμαστε γροθιές ο ένας εναντίον του άλλου, δεν χρειαζόμαστε αίμα χυμένο στους δρόμους.

Νιώθω μεγάλη ντροπή με το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή μπήκε στο Ελληνικό κοινοβούλιο. Όλοι αυτοί οι σημερινοί μας βουλευτές της ΧΑ έχουν κατηγορηθεί για βίαια εγκλήματα στο παρελθόν και έχουν μείνει ατιμώρητοι. Τώρα τους ήραμε κιόλας; Είναι αυτό δικαιοσύνη;

Πάω για ύπνο με βαριά καρδιά ... Ας είναι αύριο μια καινούργια μέρα και ο λαμπρός μας ήλιος ας φωτίσει γύρω για όλους μας και μέσα στους ανθρώπους για να δούμε δίχως πέπλα τη μία και μόνη αλήθεια.

Αγάπη.

Chimaikon

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ

Μίκης Θεοδωράκης - Οδυσσέας Ελύτης - Γρηγόρης Μπιθικώτσης. 1964

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ

και μυρσίνη συ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη
λησμονάτε τη χώρα μου!

Αετόμορφα έχει τα ψηλά βουνά
στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά
στου γλαυκού το γειτόνεμα!

(Της Ασίας αν αγγίζει από τη μια
της Ευρώπης λίγο αν ακουμπά
στον αιθέρα στέκει να
και στη θάλασσα μόνη της!)

Τα πικρά μου χέρια με τον Κεραυνό
τα γυρίζω πίσω άπ' τον Καιρό
τους παλιούς φίλους καλώ
με φοβέρες και μ' αίματα!

(Μα' χουν όλα τα αίματα ξαντιμεθεί
κι οι φοβέρες αχ λατομηθεί
και στον έναν ο άλλος
μπαίνουν εναντίον οι άνεμοι!)

Como la cometa

Cuando estás por mi lado,
mi corazón vuelas con mucho maestría
como la cometa.

Homesick

What I miss most from home is the fresh and humid essence of the nights. The full breath of blossomed jasmine and sea-salt in the air... 

I imagine myself walking down with friends this moist road with gardens over-flooded by jasmine on the one side, and the sea on the other side, blue and wild reflecting (with) the moon...

In the day she has taken in her embrace many of us in...

Everyday, she teach us to be weightless, to flow, to trust. 

Now is the time for her to rest. To wash away signs of intrusion. To become a virgin goddess once again. The moon enlightens her way to this. Like an unfolding whisper from woman to woman.


We are now reaching the tsipouradiko. We will meet more loved faces there. Laughter and warmth will come to us in abundance. Chats and chants will widen mind and heart until all the veils have fallen and we meet again in the same embrace.

This is our time for vine-philosophies, mezedes and wine. 

Spirit, Flesh and Blood are the teachers of the knights of flying and grounding. 

This is our time for illumination. 

We will be free 

by nature...

Σαμπουάν και κοντίσιονερ μαζί...

Επιστρέφω πάλι εδώ, στη φωλίτσα μου την ζεστή κι αγαπημένη, για να κουλουριαστώ και να κραυγάσω πόνο. Ίσως τελικά να είμαι καλύτερα μόνη μου, αυτό νιώθω τώρα. Πονάει η καρδιά μου, όταν κόβεται η γραμμή... επικοινωνίας. Ουσιαστικής επικοινωνίας με αγάπη και κατανόηση. Χωρίς περιπαιγμούς, άμυνες και ειρωνείες.

Δεν ξέρω τί συνέβη το Σάββατο, σε είδα και σε ήθελα. Σε ήθελα δικό μου. Να σε φιλήσω, να σε γραπώσω, να σε φροντίσω, να πλαγιάσω δίπλα σου το βράδυ και να σου κάνω έρωτα. Να σου πω να προσπαθήσουμε, να αγαπηθούμε αλήθεια...Να αποδεχθούμε...να αγκαλιάσουμε το φώς και το σκοτάδι... Είσαι τόσο διαφορετικός κάποιες φορές. Μία καρδιά μεγάλη γεμάτη με πάθος και αλληλεγγύη, ακτινοβολούσες φως... μα και ένας σκληρός κριτής από την άλλη, με πικρία και κλειστή αναπνοή... Δύο σε ένα είσαι, σαν σαμπουάν και κοντίσιονερ μαζί.

Δεν ζητάω πολλά. Νά... Ίσως και να μπερδεύτηκα. Σε χάρηκα στη χαρά σου, με συγκινούσες πάντα, όταν έπιανες επαφή με αυτά που αγαπάς. Στα άλλα σε έχανα. Δεν μπορούσα να καταλάβω την ξύλινη γλώσσα σου.Ήταν στυφή, χωρίς θέληση για αληθινή επικοινωνία...κι έτσι κι εγώ. Δεν ήθελα να καταλάβω. Κι όσο κι αν προσπαθούσα, με κούραζες τόσο πολύ με την ειρωνία και την υπεροψία σου, που δεν ήθελα να σε ακούσω. Προτιμούσα να σε αγνοώ...Να γίνομαι η χαζούλα ή η αδιάφορη. Καλύτερα που χωρίσαμε. Καλύτερα από το να περνούσαμε μήνες ή χρόνια μαζί και χωριστά με αγεφύρωτα χάσματα μεταξύ μας...


Μου είπες πως δε θέλεις να με αγαπήσεις.
Καλά.

Αποχαιρετισμοί

Σε τραγουδούσα εγώ
σαν τις χορδές του ανέμου
στα μαύρα σου μαλλιά

Μια θάλασσα μικρή,
μια θάλασσα μικρή
πικρά σ' αποχαιρέτησε,
σε περιμένει
Μια θάλασσα μικρή


 

Είναι 1977 και η Άννα Βίσση ερμηνεύει το "Μια θάλασσα μικρή" του Σαββόπουλου.
Είναι 2012 και η μόνη λύση ήταν και θα είναι η αγάπη.

I shall be released

Nina Simone

🎶I see my light come shining
From the West down to the East
Any day now
Any day now
I shall be released🎶

To democracy

One day...I remember... You used to love me.
One day...I remember... You used to talk to me.

Χιόνι

Και όπως έπεσε το χιόνι, σκέπασε την εξουθενωμένη από το χειμώνα γή. Την γέμισε αθωότητα και τα παιδιά γλύστρησαν πάνω στο χιόνι να την γευθούν, να την γιορτάσουν κι έπειτα ξεκίνησαν να φτιάχνουν φοβερές φιγούρες ως ανάμνηση. "Να ο χιονάνρωπος!" είπαν κι ένα κοράκι πέταξε πάνω από το κεφάλι τους.

Να ο χιονάνθρωπος που στέκεται και λιώνει τώρα στις πρώτες ακτίνες του ήλιου.
Με την κοιλιά του να γουργουρίζει από πείνα για σάρκα και ψυχή.