The Cook, The Thief, His Wife & Her Lover΄-Peter Greenaway

Για κάποιο λόγο μου θυμίζει το "Brazil". Αγγίζει ξυστά την θέση του.
Όχι δεν είναι ο Tim Roth, που μου θυμίζει τον Terry Gilliam.
Μάλλον η πάλη του καλού και του κακού.

Η μουσική απολύτως ταιριαστή σε υποβάλει αμέσως μετά το χρώμα.
Για το χρώμα...

Οι εραστές στο φωτεινό κόκκινο πάθος, στην λευκή αγνότητα, στην πράσινη ελπίδα και πάλι σε μαύρο-κόκκινο, αυτή τη φορά του θανάτου.
Με τρομάζει το πώς ταιριάζει έτσι το πάθος και ο θάνατος...
Το κίτρινο της απληστίας, της ζήλιας και της δυστυχίας!
Το μπλέ πέρασμα από την οργή στη βία!
Ενίοτε ανακατεμένα-μούχλα.


Παραθέτω και ένα απόσπασμα από τα λόγια του Chef :
"Ο κόσμος θέλει να του υπενθυμίζεις τον θάνατο,
τρώγοντας μαύρο φαγητό είναι σαν να καταναλώνεις θάνατο,
σα να λες 'θάνατε, σε τρώω'.
Οι μαύρες τρούφες είναι οι πιό ακριβές.
Και το χαβιάρι...
Θάνατος και Γένεση,
Τέλος και Αρχή!
Δε νομίζεις ότι είναι πρέπον τα πιό ακριβά αντικείμενα να είναι μαύρα;"

blanco

Να μου γλυστρίσει το blanco από τα χέρια.
Να πέσει κάτω και να σπάσει!
Να χυθεί ο ασβέστης του πάνω στα μαύρα κομμάτια!
Ουαααααά!!!!
Είναι λύση;
"Πρόσεχε τι γράφεις πάνω σε επιφάνεια από blanco!"
Βεβαρυμένο παρελθόν γαρ...
Χρόνια ολόκληρα τα βούτηξα στο blanco.
Με δυσκολία φέρνω στην μνήμη λεπτομέρειες.
Πρόσωπα ελάχιστα θυμάμαι.
Το τίμημα της άρνησης,
σβήνει και τα πρόσωπα.
Απομεινάρια έμειναν θολά,
θέλω και αυτά να τα ξεχάσω;
Ελπίζω.

Προσποιούμαι πως δεν υπήρξαν ποτέ και ακυρώνω τη δυναμή τους.
Δεν πειράζει καλά να πάθουν.
Δεν ξέρω όταν αμυδρά έρχονται κοντά,
πιό υπερισχύει ανάμεσα στην πικρία και το ειρωνικό γέλιο.

"Ότι δεν λύνεται-κόβεται" είπε ο Μεγας Αλέξανδρος και έκοψε με το σπαθί τον Γόρδιο Δεσμό.

Και μακάρι να μην σε ξανακούσω ποτέ ρε π.....,
να μιλάς για λάθη "μη αναστρέψιμα"!

"Ότι δεν ξεγράφεται, σβήνεται με blanco"

Άι ιντροντιούς του γιου μάι νιού κόμ.πανι:
BLAN Co.

ΠΑΙΖΩ ΚΑΙ ΕΓΩ το "Σελίδα 123, γραμμές 6,7,8..."

Αυτοκαλέστηκα ενθουσιασμένη όταν είδα στον Adaeus
αυτό το χαριτωμένο παιγνιδάκι που σου ζητά να πιάσεις το πλησιέστερο σου βιβλίο, να πας στην σελίδα 123 (Δεν φτάνει μέχρι εκεί το βιβλίο;...Φτού σου!Πάλι τα 30σέλιδα κλασσικά εικονογραφημένα -για να μην πώ τι άλλο- θα διάβαζες! )

Λοιπόν...τί λέγαμε; Ναι... Πάς στην 123, βρίσκεις την έκτη, έβδομη και όγδοη γραμμή και τις αντιγράφεις.
Από τελεία μέχρι τελεία λέει.
Μην νιώσεις τύψεις άν θες να κλέψεις λίγο παραπάνω, αφού απ' ότι είδα όλοι αυτό κάνουμε.
Εγώ να φανταστείς θα το ξεφτυλίσω και θα αντιγράψω όλη τη σελίδα γιατί δεν μου πάει καθόλου καρδιά να κάνω διαφορετικά!
Μην παραλείψεις να αναφέρεις βιβλίο και συγγραφέα!

Απόσπασμα από το τέταρτο βιβλίο της τριλογίας (;) ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΟ ΓΑΛΑΞΙΑ ΜΕ ΩΤΟΣΤΟΠ
"Αντίο κι ευχαριστώ για τα ψάρια" του "ιδιοφυούς αν και Άγγλου" Douglas Adams!:

***

"Πετάμε..." του είπε.
"Ασήμαντη λεπτομέρεια" φώναξε ο Άρθουρ. "Μην το σκέφτεσαι. Δοκίμασε μια βουτιά".
"Μια βου-"
Το χέρι της άρπαξε το δικό του και σ' ένα δευτερόλεπτο το βάρος της ακολούθησε και αναπάντεχα άρχισε να πέφτει, προσπαθώντας απεγνωσμένα να κρατηθεί από το κενό.
Η φυσική κοίταξε τον Άρθουρ που, μαρμαρωμένος από τη φρίκη, άρχισε να πέφτει και αυτός, νιώθωντας ναυτία από την πτώση, με την κάθε ίνα του κορμιού του να ουρλιάζει, εκτός από τη φωνή του.
Έπεφταν σαν βαρίδια, γιατί εδώ ήταν Λονδίνο και αυτά τα κόλπα δεν έπιαναν εδώ.
Ο Άρθουρ δεν μπορούσε να πιάσει την Φεντσερτς, γιατί εδώ ήταν Λονδίνο και, σχεδόν ενάμισι εκατομμύριο χιλιόμετρα πιό μακρια, για την ακρίβεια ένα εκατομμύριο, διακόσια δέκα έξι χιλιόμετρα, στην Πίζα, ο Γαλιλαίος είχε αποδείξει καθαρά ότι δύο πίπτοντα σώματα πέφτουν με την ίδια ακριβώς επιτάχυνση ανεξάρτητα από το βάρος τους.
Έπεφταν.
Ο Άρθουρ συνειδητοποίησε καθώς έπεφτε, πλημμυρισμένος από ναυτία και ζάλη, ότι αν συνέχιζε να στέκεται στον ουρανό και να πιστεύει όλα όσα έλεγαν οι Ιταλοί για τη φυσική, όταν είχαν αποδειχθεί ανίκανοι να κρατήσουν ίσιο έστω και έναν πύργο, τότε η κατάσταση ήταν απελπιστική, και πράγματι τη στιγμή εκείνη άρχισε να πέφτει πιο γρήγορα από τη Φέντσερτς.
Την άρπαξε από ψηλά και προσπάθησε να πιάσει τους ώμους της σε μια γερή λαβή. Τα κατάφερε.
Πολύ ωραία. Τώρα έπεφταν μαζί, πράγμα πολύ γλυκό και ρομαντικό, αλλά δεν έλυνε το βασικό τους πρόβλημα, που ήταν η πτώση και ότι το έδαφος δεν περίμενε να δεί αν είχε και άλλα έξυπνα κόλπα στο μανίκι του, αλλά ορμούσε προς το μέρος τους σαν τρένο εξπρές.

***

Ηθικόν δίδαγμα (του Douglas Adams):
"Για να καταφέρεις να πετάξεις, πρέπει να πέσεις στοχεύοντας στο πάτωμα και να αστοχήσεις. "
Ηθικόν δίδαγμα (δικό μου):
"Κοίτα να επιλέγεις εκτός από τους ανθρώπους, και τα βιβλία που σε περιτριγυρίζουν."

Καλώ την Ennoe , τον Georges Jacotey και τον Μαύρο Γάτο να παίξουν!

Νά 'χες χίλια πατ-πατ νά τα σκααάς...

Τραγουδιέται κατά το: "Νά 'χα χίλιες σιωπές νά ακουουούς..."

Σε ρυθμό: παΤ-παΤ-Μπααάμπλ-παΤ-παΤ-Μπααάμπλ-παΤ
Είναι βασικό όταν τραγουδιέται να κρατάς στα χέρια το εν λόγω "κάλυμμα προστασίας για την μεταφορά εύθραυστων αντικειμένων" το κατά κόσμον παΤ-παΤ, Μπάμπλ, έλα μωρέ αυτό με τις φουσκαλίτσες-φουσκαλίτσες κλπ.

Είναι επίσης απαραίτητο για να βιώσεις τον λυρισμό του τραγουδιού να σκάς αυτές τις φουσκαλίτσες!


Στα κρυφά σκάζεις λίγες γωνιές
Ότι βρεις πρίν σε πάρουν χαμπάρι
μικρά ή μεγάλα τα μπάμπλ λαχταράς
Νά 'χες χίλια πατ-πατ νά τα σκααάς...

Σαν μικρή τα πατούσες πολύ,
και σου φώναζαν "είσαι τρελή!;
Η μαμά πακετάρει βρε glass"
Νά 'χες χίλια πατ-πατ νά τα σκααάς...

Για όσους δεν είναι εύκολη η εύρεση ενός κομματιού πατ-πατ βρήκα αυτό το παιγνίδι (http://www.virtual-bubblewrap.com/bubble-wrap.swf
Η' πατήστε τον τίτλο του πόστ μέχρι να σκάσει!

AND ALL THAT I COULD BE WAS JUST A YELLOW LEMON TREE

Party pArty paRty parTy partY

ΠΑΡΤΥ ΠΑΡτη πΑΡΤυ παρτυ

pARTy PARty ParTY PartY

Party pArty paRty parTy partY

ΠΑΡΤΥ ΠΑΡτη πΑΡΤυ παρτυ

pARTy PARty ParTY PartY

  

Coincidence...

Αν; Αν; Αν;
Τί δεν θα είχε συμβεί αν πήγαινα στο μάθημα εκείνη τη μέρα;
Τί δεν θα είχε συμβεί αν αργούσαμε λίγο περισσότερο προχθές;
Και τί θα είχε συμβεί στην θέση αυτού, που συνέβη;
Άπειρες εκδοχές ζωής σε κάθε μας απόφαση,
όσο ασήμαντη κι αν είναι τη στιγμή, που την παίρνουμε,
κάποτε ίσως αποκτήσει βάρος.
Η ιστορία άρχισε όταν έχασες εκείνο το λεωφορείο.
Όχι! Πιο πρίν! Όταν πήρες εκείνο το δρόμο και όχι τον άλλο!

Θα σας είχα γνωρίσει;
Άτιμες συμπτώσεις, πως δρουν μαγικά στη ζωή μου;
Εκεί που δεν το παίρνεις είδηση! Εκεί!
Τότε γίνεται η δουλειά τους!
Απλές συμπτώσεις...
Μα όταν αλλάζουν την ζωή σου;
Απλές συμπτώσεις...
Που φέρνουν τα πιο όμορφα πράγματα.


bjork - bachelorette

"Ποτέ μην μπαίνεις σε σπίτι που δεν έχει μουσική υπόκρουση" Erik Satie ή κάποιος άλλος...

Αναίρεκρις...

Είκοσι χρόνια πέρασαν σε τρείς μέρες.
Σε συνάντησα.
Άλλο όνομα είχες και λιγότερα μαλλιά.

Άφωνη απ' τον θαυμασμό των χεριών.
Της νόησης.
Της έκφρασης.

Τα γρανάζια που σε κινούν.
Οι σωλήνες που μέσα τους ρέεις.
Τα τούβλα που σε δομούν.
Ιεραρχημένα και Χαοτικά ταυτοχρόνως.
Ιδέα από μεταφορά σύμπαντος.

Δυό άγγελοι κρέμονταν μ' αλυσίδες απ' τον ουρανό σου.
Φτερά και Πούπουλα έμειναν από δοξασμένους αγνούς εραστές.
Η κλίνη σου κόκκινη εκεί ψηλά.
Κόλαση; Πεπτωκός;

Όλα ρολόι...
Όλα ρυθμός.
Έτσι σπάς εσύ το φράγμα του χρόνου!
Ασυνεχής με τα μέτρα και τις παύσεις σου.
Τον δένεις, όπως σου πρέπει και τον διαχειρίζεσαι.
Τον υπερβαίνεις φυσικά και μεταφυσικά,
μπάρεμ στην εγγύς πραγματικότητα.

Δεν θα μιλήσω για μουσική αλλιώς.
Τα λόγια περισσεύουν στο ρίγος του βιολιού σου...

Νιανια Νιονιο

Μα τι ψέμα!
Μένει και η ίδια να αναρωτιέται.
Και τη σιχαίνεται την αβεβαιότητα ρε γαμώτο!
"Ξέρεις ποιά είσαι;" ρώτησε.
Ώρες ώρες το πιστεύει και αυτή!
Κι άλλες που σκέφτεται μα πώς είπα, πώς έκανα;
Απάντησε με θράσος "πολύ καλά πια!".

Σιχαίνεσαι;
Ψάχνεις.
Τί;
Βγαίνει κακία.
Απαξίωση ανθρώπων.
Απαξίωση συναισθημάτων.
Απαξίωση για νά 'μαστε καλά!
Αυτό πέθανε;
Το σκότωσε;
Την φωτεινή λευκή πάχνη;
Τα μωβ λουλούδια της άνοιξης;
Αυτό;
Ώρες ώρες ναι.
Άλλες ελπίδα.
Σε μισώ;
Σε ευχαριστώ;
Τί έκανες γαμώτο;!
Βγαίνουν ξυράφια στη γλώσσα.
Τα φτύνει.
Τί από αυτά πιστεύει;

Μυρίζει - μπόχα!
Είναι ο πόνος;
Αυτό που σκότωσε έχει αρχίσει να σαπίζει.
Πρέπει να βρεί τί;
Πρέπει να καθαρίσει.
Ηλίθιε!
Τί έκανες;!
Είχαμε πεί Ποτέ και Πάντα.
Φαινόταν εξ'ορισμού φαιδρό.
Είχαμε ορκιστεί Μαζί και Τίποτα.
Θυμάσαι τον όρκο;

"Δεν μπορώ να αγαπήσω πια" είπε
και βούρκωσε απ'τον πόνο του.
Και μετά κακία!
Κάτι από εκείνη.
Κάτι που φοβάται.
Κάτι που σαπίζει.
Δεν μπορώ να πενθήσω!
Δεν υπάρχει πένθος για αυτό.
Το μόνο ισάξιο είναι η ανυπαρξία.
Δεν τολμώ.


Μπαμ!

So Long And Thanks For All The Fish!

"So long and thanks for all the fish"- Από την ταινία "Γυρίστε το Γαλαξία με ωτοστόπ".

Στέλνεις μήνυμα (με ερώτηση).
Δεν απαντάνε σε μια ώρα.
Δεν απαντάνε σε μια μέρα.
ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑΝΕ ΣΕ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!
Ε! Στον μήνα φιλοτιμούνται συνήθως.

Τί έχει συμβεί όμως και δεν απάντησαν στην αρμόζουσα ώρα;
Σκοπός αυτού του πόστ είναι να μοιραστώ μαζί σας ό,τι κατάλαβα, πως μπορεί να ευθύνεται για αυτή τη συμπεριφορά και για τους ανθρώπους που την υιοθετούν.

Έχουμε και λέμε...(κάτι σαν Τοπ-Τεν...μπορεί να βγεί όμως και Τεν-Τεν):

1. (Το πιο δημοφιλές όλων) Δεν έχουν κάρτα.
2. Δεν κόπτωνται κιόλας να βάλουν.
3. Δεν νιώθουν πως τα περίπλοκα συναισθήματα, που τους δημιουργεί η πολύ απλή ερωτησούλα σου μπορούν να χωρέσουν σε ένα μήνυμα. Ούτε καν σε αυτό που θα κανονίζει ένα τηλεφώνημα, mail, συνάντηση ή ό,τι σκατά τέλος πάντων ικανοποιεί την αφεντιά τους.
4. Είναι τελείως ανορθόγραφοι και ντρέπονται να γράφουν μηνύματα. Αλλά για κάποιο λόγο δεν παίρνουν ούτε τηλέφωνο!
5. Το κάνουν μόνο και μόνο για να προκαλούν τον αυτοχαστουκισμό σου, που ασχολήθηκες πάλι μαζί τους.
6. Το παίζουν ιστορία...
7. Βαριούνταιιιι...Πού να πατάς τσούκου τσούκου τόοοοσαα κουμπάκια...Ας την/τον πάρουμε αργόοοτερα. Μετά το ξεχνάνε και διακατέχονται γενικώς από τον "ωχαδερφάκιμουδεβαριεσισμό". (για τον όρο έχω κατοχυρώσει τα πνευματικά δικαιώματα...)
8. Θέλουν να σου την σπάσουν για να μάθεις!
9. Είχαν πολλήηη δουλειάααα!!Πνίγονται!!! Ξέρεις τί είναι να έχεις μέσα σε μία μέρα να προλάβεις να πιείς τρείς καφέδες στην παραλία;!
10. (Επίσης πολύ δημοφιλές και μαζί με το 1ο είναι τα μόνα που δικαιολογώ και ασπάζομαι)
Άρνηση υποταγής σε ενοχλητικούς ανθρώπους: Όταν μετά την ανάγνωση του 30ου μηνύματος αναφωνείς από τα νεύρα σου πιά-Όχι δεν είμαι καλά!, - Όχι δε γουστάρω να πάω για καφέ/ποτό/σινεμά μαζί σου ρε φίλε!
- Όχι δεν γουστάρω τη φάτσα σου!
(-Όχι θα χαλάω και την κάρτα μου για να απαντάω σε σένα...!Πφφ!)
Κοινώς...Δε-Γουστάρω-Να-Απαντήσω/Μου-Εχεις-Σπάσει-Τα-Νευρα! και Δε-Στέλνω-Μπας-Και-Κουραστείς-Και-Σταματήσεις!

+
1. Η φίλη Λ. σοφά προσέθεσε: "malista.. episis thn wra pou blepoun to minima xezontai sta brakia tous kai pane na allaksoun... "
2. Georges Jacotey's addition: "Είναι υδροχόοι!"