Τώρα ξεγυμνώνεσαι πρωί-πρωί και στέκεσαι ακίνητη βουβή να στοχάζεσαι 2 γράμματα, μια κουκίδα του τοίχου ή ένα σημάδι σκόνης στα τζάμια και τις νύχτες φοράς μεταξωτά παγώνια και λουλούδια και δεν αφήνεις στιγμή να σε πάρει μακρυά η νύστα από του αγαπημένου σου τα όνειρα.
Για το ψωμί σου, την ελευθερία σου και την παιδεία σου.
Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου