Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2009

Μικρό Πεζό Πολιτικό-Ερωτικό

Ας πούμε αφού και επειδή
είσαι και οπτικός τύπος εσύ,
πως κάπως έτσι έχουν τα πράγματα.
Εγώ είμαι από τη μια την πλευρά του δρόμου
στο πεζοδρόμιο απά
και εσύ από την άλλη.
Δεξιά- αριστερά, πάνω-κάτω σημασία δεν έχει.
Σημασία έχει ότι είσαι απέναντι.
Ή όπως εσύ θα αντιδρούσες...
Εγώ είμαι απέναντί σου.
Ωραία μέχρι εδώ.

Φανάρια δεν έχει ο κωλόδρομος.
Ή τελωσπάντων όχι μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι μας.
Ανταλλάσσουμε πεταχτά φιλιά απέναντι
και άμα δεν μας τα κόψει το λεωφορείο μπορεί κάτι να πιάσουμε.

Η πρώτη ερώτηση μου είναι:
Θα σκοτωθεί κι ο κόσμος δηλαδή αν χυμήξουμε στη μέση του δρόμου;

Η δεύτερη είναι:
Εσύ δεν ήσουν που διατινόσουν για την ευελιξία των ποδηλάτων;
Ε άντε ας τα καβαλήσουμε να τελειώνουμε.

Η τρίτη είναι:
Πώς γίναμε τόσο πεζοί;


Δεν υπάρχουν σχόλια: